Orgaandonatie







Gedwongen Orgaandonatie of zelfbeschikking?
Wet op de orgaandonatie

Gepubliceerd door de VNGK.

Er is veel te doen over de voorgenomen wijziging in de Wet op de Orgaandonatie, maar bekijken we het wel van alle kanten?

Wie zijn organen doneert, sterft op de operatietafel aan de gevolgen van de uitname. Wat betekent dat voor de donor?

Veel aandacht gaat uit naar de medisch-technische aspecten en de emotionele behoeften van de ontvanger. Waar we weinig over horen is de immateriële kant, het gebied van de ziel, het niet direct waarneembare. Wanneer we uitgaan van een holistisch mensbeeld zou orgaandonatie wel eens diep kunnen ingrijpen.

Voor- en tegenstanders van de voorgenomen wetswijziging verdedigen hun standpunt te vuur en te zwaard. Velen echter zijn onwetend of hebben intuïtief een gevoel dat het niet klopt. Het is goed om te beseffen dat een potentiële ontvanger niet sterft omdat jij geen donor bent, maar sterft omdat hij of zij een ziek orgaan heeft. Iemand die bereid is zijn organen af te staan, zou goed op de hoogte moeten zijn van het proces van sterven en zijn eigen visie daarop.

In ‘Een andere kijk op orgaandonatie ~ Verkenningen van het stervensproces’, zie deze recensie, onderzoekt Ineke Koedam al deze aspecten door in gesprek te gaan met vertegenwoordigers uit diverse beroepsgroepen en uiteenlopende spirituele tradities die allen iets over de immateriële kant van het mens-zijn en sterven kunnen vertellen.

Ook het tijdschrift Spiegelbeeld publiceerde in mei 2013 een special met de titel ‘De vergeten kant van orgaandonatie’.

Voor wie zich diepgaand wil bezinnen op het thema orgaandonatie en een bewuste keuze wil maken om zich te laten registreren als orgaandonor vrij van maatschappelijk en/of morele druk zijn beide publicaties een aanrader om te lezen.

Recensie:
Een andere kijk op orgaandonatie


Tags lichaam, orgaandonatie, organen, zelfbeschikking
Gepubliceerd op 9 december 2014.

Doorgaans weinig bekendheid
Uit de beschrijvingen van verschillende zienswijzen en benaderingen van sterven, het stervensproces, orgaandonatie en hersendood, wordt duidelijk hoe er doorgaans weinig bekendheid is met deze onderwerpen, waarover het in dit boek gaat. Onderwerpen die voor vele, vele mensen van wezenlijk belang zijn.

Onderbelichte onderwerpen persoonlijk benaderbaar
Gaandeweg en geleidelijk wordt de lezer gewaar dat dit werk niet een droge opsomming en toelichting is van feiten. De auteur ging over de materie van haar boek in gesprek met waardevolle deskundigen. Mensen als, in willekeurige volgorde, Erik Soyeux, boeddhist en kenner van Het Tibetaanse Boek van leven en sterven; H.J. Witteveen, econoom en voormalig politicus en voorganger van de Soefi Beweging Nederland en Willem Glaudemans, gnosticus en bekend van de vertaling der Nag Hammadi-geschriften en van een Een cursus in wonderen. De zozeer onderbelichte onderwerpen zijn daardoor dusdanig persoonlijk gemaakt en besproken, dat zij ook voor de lezer heel persoonlijk benaderbaar en veel toegankelijker worden. Mede daarin, alsook in het verbindende tussen stervenden en levenden en tussen sterven en orgaandonatie zit de kracht van dit boek.
Bredere bewustwording omtrent sterven en orgaandonatie
Eerst wordt vakkundig, zorgvuldig en liefdevol bredere bewustwording omtrent een naderend levenseinde, sterven en het stervensproces gegenereerd. Daarna worden op heldere en integere wijze vooral de postmortale orgaandonatie, het hersendood-vraagstuk en gevolgen voor donor en ontvanger belicht. Duidelijk wordt dan, dat niet alleen het stervensproces door Overheid en Transplantatie Geneeskunde onderbelicht blijft, maar in zo mogelijk nog sterkere mate ook (postmortale) orgaandonatie.
Voorlichting: de positieve en de negatieve aspecten
In het hárt van het boek zegt Pim van Lommel: “Sterven is niet een moment, maar een proces”. Het is een proces, dat verloopt in overeenstemming met natuurwetten. Is dan niet de vanzelfsprekende conclusie dat (postmortale) orgaandonatie tegen alle natuurlijke wetten in gaat? Wie zijn wij, vraagt de lezer zich wellicht af, om die natuurwetten – soms schaamteloos - te overschrijden en te tarten? “De positieve én de negatieve aspecten. Dat heet voorlichting”, aldus Pim van Lommel. Hoe waar!
Verantwoordelijke besluitvorming
Een mooie, evenwichtige, doch vragende conclusie geeft de auteur aan het eind van het hoofdstuk Zielsverstrengeling: “Is de mate waarin orgaandonatie nadelige gevolgen heeft afhankelijk van onze geestelijke staat van zijn?” Een conclusie en vraag, die aanzet tot de persoonlijke introspectie en ontwikkeling die leiden tot eigen visie, verantwoordelijkheid en besluitvorming.
Pioniersboek biedt verhelderende inzichten en steun
In de nabeschouwing van Ari van Buuren wordt dit boek met recht een pioniersboek genoemd. Het is bovendien een waardevolle bijdrage aan een balans tussen rationaliteit, wetenschap, de geest, spiritualiteit en mystiek.Niet alleen biedt dit nieuwe boek van Ineke Koedam aanvullende en verhelderende inzichten betreffende het stervensproces en orgaandonatie, het kan ook een waardevolle steun zijn voor mensen die onzeker zijn over het besluit: wel of geen donor.
Van harte hoop ik dan ook, dat het boek Een andere kijk op orgaandonatie – Verkenningen van het stervensproces van Ineke Koedam de weg naar velen zal vinden. Maar ook hoop ik dit richting de Overheid en de Transplantatie-Geneeskunde, geholpen door de uitgever, de auteur en betrokken lezers.

Patricia Meuws te Doesburg, december 2014

 

 





Contact